تبليغاتX
...:::Masihaye Biganeh :::...

...:::Masihaye Biganeh :::...

تپش های عاشقانه ی قلبم...

حکم شوم آفرینش

 

 

یه سلام گرم به تمام دوستان عزیزم که حضورشون همواره  موجب دلگرمی ما بوده و هست

بی نهایت سپاس گذارم به خاطر انتقاد های سازنده تون . ممنونم که در ادامه ی این راه منو یاری

میکنید . باز هم منتظر نقد های بی پروا و  شاعرانه تون هستم.

امیدوارم از غزل لذت ببرید.

 

                             سرنوشت خونی یک نطفه در اعماق شب نبض مرا زاد

                              بار دیگر حاصل پوچ هوس در یک پدر جان را به تن داد

                         کودکی ٬ در یاس مجهولش گذشت و چنگ بر دیوار شب مرد

                         پنج یا شش ساله بودم آسمان در حسرت یک قصه ی شاد

                                 جنگ گرگ و بره یا یک ساحر دیوانه با آغاز باران

                           جشن پیروزی برای حق ٬ دروغین ٬ در فضای مرده ی یاد

                                  آدمی آواره در آغوش حوا فکر لیلایی به جز آن

                              نیست از بهر خیانت فرد دیگر لعن و نفرین بر قدر باد

                                    نوجوانی در ته ورطه دلش لبریز از آواز پرواز

                               آسمان پس میزند شوق مرا اینجا بمان در بند و آباد

                         لاشه ی یک عشق دیرین سایه هایی یائسه بر بامم انداخت

                          چاره ای جز این ندارم ٬گو بیا ٬ یک تیغ ٬ یک ناجی چو فریاد

                          خنده ی یک مرد آبی زاده ی یک عشق اجباری ٬ هوسناک

                             آخرین حرف مسیحا : زندگی کات ٬ تا ابد ٬ سقوط آزاد

 

                                                                      دوستتان دارم تا مرگ غزل (مسیحا)

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم خرداد 1386ساعت 16:53  توسط مسیحا ابوعلی  | 

دغدغه های یک شاعر نوجوان...

 

  باز هم دستی چنین هرزه چنین

                                        بی رحم

  پاکی شعر مرا در هم درید و رفت

            باز هم در سایه گاه شوم کفتاری پلید و

                                                               پیر

  حرمت یک واژه از ذهنم پرید و رفت

  باز هم اینگونه ماند و خوب می دانم که می ماند

 

 

                    در ستیزی نابرابر 

                                            مبهم و

                                                       تاریک و

                                                                    بی پایان

                                                             میان عقل و احساسم

                     بین این واژه های سخت بیگانه مرا

                                             تا عمق شعری پوچ می خوانند

 

 

    باز هم پاینده می ماند در درونم

                         جنگ باور های خامم

                      با نفس های لطیف شاعری تنها

                                                                  درون من بدون من

 

 

  جنگ تارو پود سجاده سر بی حاصلی

                           جنگ باید ها نبایدها سر گمراهی بی راه ای

                                          جنگ مصنوعی یک فیلسوف و عارف بر سر یک مقصد واهی بدون تازگی

 

 

  باز هم در آخر بازی

                            فقط باقیست

                                               یک مصلوب

                 واژه ها حلق آویز

                                             شعر من در در بند است

                                                                 و طناب دار سهم شاعری تنها درون من بدون من

           و در آخر همین تنها جواب ماست  : 

                                    جان بده در راه ننگ

                                                       جنگ باور های القایی و احساست  

 

                                                                        دوستتان دارم تا مرگ غزل (مسیحا)

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم خرداد 1386ساعت 18:39  توسط مسیحا ابوعلی  |