تسلیت گفت تولد مرگ لحظه هایم را ...
در آستانه ی ۱۷ سالگی هستم و خوب که نگاه میکنم می بینم ۱۷ سال پوچ را زیستم. دیشب غزلی را
در خواب دیدم که تمامش تکرار بود : مسیحا تسلیت میگویم تولد مرگ لحظه هایت را ...
از خواب پریدم صدایش همچون ناب ترین غزل های حافظ در ذهنم جا خشک کرده بود
بر تن مبهوت کاغذ چوهر چکاندم و خطی از حرف نه چندان عاشقانه اش نگاشتم ساعت ها نگریستم
و پس از آن گریستن در گرفت در غزل ٬ در زندگی و در تمام واژه هایم ... هستی من اشک آلود است
غزل خواب آلوده تسلیت گفت تا بیدار شوم اما دیگر فصل بیداری درون زندگی ام آغاز شده شما تبریک
بگویید تولد تازه و متفاوتم چیزی فرا تر از یک عادت سالانه...
آرزو میکنم سال دیگر ناب تر از پیش مهمان دلهای شما باشم و همچون حال٬ گرم و صمیمی در کنار هم
باشیم بی افسوس و دریغ برای وقایع سال گذشته .
چندی مهمان غزلهایم باشید و هدیه های نقد رنگتان را بر دلم جای گذارید که بسیار محتاجم !!!!!
شب مردی چو من تنها عجب دلگیرو بیمار است
به روزم هر چه می پایم فقط نقشی ز دیوار است
بر این فکرم که بد عهدی ز خورشیدم نمی خواهم
از این دلواپسی بازم قلم تا صبح بیدار است
خیال یاریم را پاک ز چشمان ترت برکن
تنت در دام من لیکن دلت در بند دینار است
سکوتم زخمی از جیغ کلاغ قصه های شوم
صدایم زجه ی مرگی کنار چوبه ی دار است
مرا آغوش بیراهه به دنبال تو می خواند
مگیر از من تو رویت را که این پایان دیدار است
درون شعر من دیگر غروری از بهاران نیست
گیاه ذهن بی تابم به سالی چند بی بار است
ندای وحشی یادی به دیدارم کند شادی
دلم با عالمی تردید از این بی خانه بیزار است
مسیحا فکر خورشید است و جاویدان هوایی خوش
غزل با ناله میگوید عجب این مرد بیکار است
داغ ترین غزل من...
نعره های وحشی چنگ زنی بر دامن یک شعر ناب
نغمه های ساز و رقص دست او بر قامت پر شور خواب
فرصت بیگانگی با آسمان در بستر نازای حال
اوج دلبستن به آغاز تر ناجی ترین رنگ سراب
مرگ واژه ... امتداد مبهم آواز شیطان در نیاز
مرد زندانی میان بازوان یک زن و روح خراب
زایش طعم خیانت ٬ طرد عشق از بوسگاه قصه ها
حکم ارضاء مترسک ها هجوم سرد ناله در جواب
تیغ بر حیثیت آدم کشیدن در طلوع احتیاج
خود کشی کردن شوم آب/ روی یک غزل با یک طناب
تار و پود شرمگین تخت خواب ... حراج اندام حوا
وسعت انسانیت های دو سگ ٬ این است معنای نقاب
دشته ای باکره در دستان یک زن ... قتل عام بوسه ها
عکس مردی مرده خشکیده درون چارچوب سخت قاب
دوستتان دارم تا مرگ غزل ...
